مجلس سنا؛ منتشر شده در سایت موسسه مطالعات تاریخ معاصر ایران
مجلس سنا كلاً هفت دوره تقنينيه داشته است.
اولين دوره مجلس سنا همزمان با شانزدهمين دوره مجلس شوراي ملي در 20 بهمن 1328 در تالار مجلس شورا گشايش يافت اما در سال 1331ش هنگام مبارزات ملي شدن صنعت نفت و قطع روابط سياسي با انگليس و همچنين مخالفت مجلس سنا نسبت به انتخاب مجدد مصدق به نخستوزيري و سياست وي در زمينه نفت، دكتر محمد مصدق درصدد انحلال مجلس سنا برآمد و از ورود سناتورها به عمارت مجلس شوراي ملي در بهارستان جلوگيري شد به طوري كه سناتورها جلسه خود را در منزل نظامالسلطنه مافي تشكيل دادند. بدين ترتيب مجلس سنا تعطيل و پس از كودتاي 28 مرداد 1332 دوباره تشكيل شد.
دوره دوم سنا در 27 اسفند 1332 آغاز و در 25 اسفند 1338 خاتمه يافت.
دوره سوم سنا : 3/1/1339 گشايش و 19/2/1340 به فرمان شاه منحل شد.
دوره چهارم مجلس سنا پس از دو سال و اندي تعطيلي در 14/7/1342 آغاز شد و در 14/7/1346 خاتمه يافت (تا سال 1342ش نمايندگان مجلس را كلاً مردان تشكيل ميدادند ولي از اين سال به بعد بانوان به مجلس سنا راه يافتند و در همين زمان نيز عدهاي از بانوان به نمايندگي مجلس شورا انتخاب شدند)
دوره پنجم سنا : 14/7/1346 گشايش و در 9/6/1350 خاتمه يافت.
دوره ششم : 9/6/1350 افتتاح و 16/6/1354 خاتمه يافت.
دوره هفتم : 17/6/1354 افتتاح شد و با پيروزي انقلاب اسلامي در 22 بهمن 1357 مجلس سنا منحل شد.
رؤساي مجلس سنا از بدو تشكيل تا خاتمه پنج تن بودند: ابراهيم حكيمي، حسن تقيزاده، محس صدر، جعفر شريف امامي، محمد سجادي كه سه تن از آنان قبلاً نخستوزير بودهاند (حكيمي، صدر، شريف امامي) و دو تن ديگر از رجال (تقيزاده، سجادي) و طولانيترين دوره رياست مجلس سنا با شريف امامي بوده است.